en
pl
START
NASZ GŁÓWNY PARTNER:
 |
Początkowe pary w Texas Hold'em
Pary początkowe w Texas Hold’em są jednymi z najbardziej wartościowych kart początkowych. Dają Ci one układ same w sobie i dzięki nim możesz wygrać pulę bez konieczności dobierania innych kart. Niestety jednak dla wielu niedoświadczonych graczy wiedza, jak należy postępować z kartami początkowymi nie jest najmocniejszym punktem. Bardzo często karty początkowe są używane w błędny sposób.
Jest ogromna różnica między początkową parą 2-2 , a początkową parą A-A. Jeżeli chcesz być dobrym pokerzystą, musisz doskonale wiedzieć, w jaki sposób najlepiej rozegrać rozdanie zaczynając z takimi kartami.
Pary początkowe są zwykle dzielone na cztery rodzaje: niskie pary 2-2 do 5-5, średnie pary 6-6 do 8-8, niebezpieczne pary 9-9 i 10-10 i wysokie pary J-J do A-A.
Warto zacząć od tego, co wielu uważa za najgorsze zagranie w Texas Hold’em, a mianowicie sprawdzanie przy all-in mając niską lub średnią parę. Fakt, że masz przed sobą już gotowy układ nie jest wymówką do tego, żeby popełniać tak proste błędy. Jeżeli ktoś wszedł all-in, a Ty sprawdzasz go ze swoją niską parą, może to być dla Ciebie niebezpieczne. Jeżeli Twój przeciwnik ma wyższą parę, wówczas masz nie więcej niż 20% szans na wygraną i dlatego jest to trudna sytuacja. Jeżeli Twój przeciwnik ma dwie wyższe karty, wówczas w najlepszym wypadku jesteś nieznacznie faworytem, więc warto się spytać, czy jest sens wystawiać się na takie ryzyko?
Czasami zdarza się w grze turniejowej, że sprawdzenie all-in z niską lub średnią parą jest dobrym ruchem, jednak w większości przypadków jest to duży błąd. Pamiętaj, że zawsze kiedy sprawdzasz all-in, masz tylko jedną szansę na wygraną – kiedy będziesz miał najlepszy układ. Kiedy podnosisz stawkę all-in, wówczas masz DWIE szanse – Twoi przeciwnicy mogą spasować lub Ty możesz mieć najmocniejszy układ.
Niskie Pary: 2-2 do 5-5
Zazwyczaj najlepszym sposobem na grę z niską parą jest spróbować zobaczyć flop z najmniejszym możliwie nakładem żetonów i mieć nadzieję na utworzenie z miejsca trzech kart tego samego rodzaju. To zwykle powoduje utknięcie w puli, jednak jeżeli jesteś na późnej pozycji, możesz spróbować standardowego podwyższenia stawki i spróbować od razu wygrać pulę. Prawdziwą sztuką jest wejść do gry za możliwie najmniejszą cenę, a następnie starać się zbudować układ.
Bardzo ważną statystyką, o której należy pamiętać, jest to, że do pary początkowej, trzecia karta tego samego rodzaju na flopie dochodzi jedynie w 12% przypadków, to tylko raz na osiem. Szanse na to, że 3-3 pozostanie najwyższym układem, jeżeli w grze pozostało przynajmniej dwóch graczy są bardzo niskie.
Bardzo poważnym niebezpieczeństwem przy rozgrywaniu parą początkową jest to, że może ona zostać osłabiona w najbardziej pechowy w pokerze, sposób. Na przykład jeżeli masz 4-4 , a Twój rywal ma A-2 , a na stole pojawia się 5-5-7-7-10 , oznacza, że przegrałeś. Rozpocząłeś z lepszymi kartami, a Twój przeciwnik nie zrobił nic, co by zbudowało jego układ, jednak spośród pięciu najlepszych kart macie obaj dwie pary 5 i 7 , jednak Twoja piąta karta to 4, natomiast Twój rywal ma parę 5, parę 7 i asa!
Czasami wygrasz sporą pulę, grając zawsze swoimi parami początkowymi, jednak ciągłe sprawdzanie dużych zakładów, z niską parą w ręce, będzie Cię kosztowało sporą ilość zetonów. Dlatego też nigdy nie bój się poddać swoich niskich par, kiedy przy stole aż roi się od dużych zakładów.
Średnie Pary: 6-6 to 8-8
Wiele z tego, co zostało powiedziane o niskich parach, ma również zastosowanie dla średnich par. Na ich korzyść jednak przemawia to, że na koniec rozdania mogą być wyższą parą, przez co, jest mniejsza szansa na tzw. counterfeited.
Są one jednak bardzo podatne na tzw. overcards, zwłaszcza, jeżeli w grze pozostaje więcej niż jeden rywal i zwykle musi on ulepszyć swój układ w celu zwycięstwa w rozdaniu. Z dwoma graczami oraz czterema takimi możliwymi kartami, średnia para ma zwykle znacznie poniżej 40% szans na bycie najlepszą kartą po flopie.
Kolejnym niebezpieczeństwem przy średniej parze, jest sytuacja, kiedy flop wygląda optymistyczynie i przez to prowadzi graczy do niepotrzebnego ryzyka. Na przykład jeżeli masz 8-8 , a na flopie znajduje się J-5-2, wydaje się, że wygrywasz, jako że jest tylko jedna wyższa karta, o którą powinieneś się martwić. Czasami jednak jeden z rywali może mieć tę kartę, a nawet jeżeli tak nie jest, wciąż musisz pamiętać o tym, że inni gracze mogą mieć 9-9 lub 10-10 i również zdecydują się zostać w grze, licząc, że to oni są na prowadzeniu.
W większości przypadków, warto traktować średnie pary tak, jak niskie pary. Staraj się wejść do gry, z możliwie najmniejszym nakładem żetonów lub postaraj się zgarnąć pulę agresywną licytacją. Jeżeli zostaniesz sprawdzony, warto grać zgodnie z maksymą „no set, no bet” czyli nie stawiać dodatkowych zakładów, jeżeli nie masz jeszcze mocnego układu ze swoimi niskimi lub średnimi parami.
Niebezpieczne Pary: 9-9 to 10-10
Te pary doczekały się takiego przydomka, ponieważ niedoświadczeni gracze często zbyt mocno starają się te karty forsować i przypisują im zbyt wielkie znaczenie. Mają duże szanse wygranej, jeżeli w grze zostało dwóch graczy i rzadko tracą one na wartości przez to, co pojawi się na stole, jednak zawsze są one niebezpieczne przy graczach z asem i inną wysoką kartą. 9-9 przeciwko A-K ma tylko 55% szans na zwycięstwo, przy czym ta przewaga maleje do 53%-47%, jeżeli rozdane są dwie wyższe karty.
Powinieneś grać z tymi parami agresywniej, jednak jeżeli rywale wciąż są w grze po flopie, kiedy pojawiły się wyższe karty, nigdy nie bój się spojrzeć prawdzie w oczy i po prostu spasować.
Wysoka Para: J-J
Zwykle sprawdzając swoje dwie rozdane karty, gracze mają nadzieję na jedną z wysokich par początkowych. To świetne uczucie zobaczyć te mocne karty już na samym początku. Trzeba jednak wiedzieć, w jaki sposób zachować się z każdym, z tych układów i na każdy z nich należy patrzeć indywidualnie.
Bez żadnych wątpliwości jest to najbardziej skomplikowany układ, spośród wszystkich. Jest to bardzo mocny układ, jednak wielu graczy z pewnością zna już historię z wielkimi przegranymi, kiedy mieli właśnie takie karty. Podobnie jak wszystkie wysokie pary, J-J są najlepsze przeciwko wąskiemu gronu rywali. Nie oznacza to, że powinieneś zawsze w takim przypadku, stawiać wszystko, co masz przy stole, jednak mimo wszystko powinieneś podwyższyć zakład.
Jeżeli znajdziesz się przeciwko dwóm innym graczom, którzy posiadają wszystkie trzy wyższe karty - asa, króla i damę – wówczas jesteś w niebezpieczeństwie i przed flopem Twoje szanse na utrzymanie prowadzenia po zobaczeniu trzech pierwszych kart są znacznie mniejsze niż 50%.
W grze turniejowej, kiedy jesteś pod presją, J-J jest bardzo mocną kartą, z którą warto zaryzykować nieco żetonów. Jednak w pozostałych przypadkach należy ją jednak traktować z ostrożnością, dlatego też warto zastanowić się nad radą, aby myśleć oJ-J jak o8-8 , kiedy we flopie pojawią się jedna lub dwie wyższe karty. Gdybyś miał parę8 , a na stole pojawiłby się as lub król, pewnie byś spasował i tak też powinieneś się zachować w podobnej sytuacji, kiedy maszJ-J.
Bardzo wielu graczy traci swoje żetony uporczywie grając z J-J , a możne temu zapobiec, pamiętając, że nie zawsze jest to najlepszy układ, na jaki wygląda i należy odpowiednio do niego, dostosować taktykę.
Wysoka Para: Q-Q
Przy parze początkowej Q-Q najważniejsze jest, abyś przebił stawkę lub, jeżeli nadarzy się okazja, wszedł do gry tuż za czyimś przebiciem. W jakikolwiek sposób to osiągniesz, powinieneś zawężyć liczbę rywali jak tylko się da, ponieważ jeżeli tego nie zrobisz i nie uda Ci się ulepszyć Twojego układu we flopie, możesz mieć małe szanse na zwycięstwo. Nie stać Cię na to, aby Twoi rywale w tani sposób zobaczyli flopa, jeżeli masz Q-Q.
Jeżeli podwyższysz stawkę i zostaniesz sprawdzony, nawet kilka razy, możesz być niemal pewien, że wystąpienie asa i/lub króla sprawią, że nie będziesz już na prowadzeniu. Kiedy tak się stanie, o ile Twoi rywale nie dadzą jasnej informacji, co mają, nie dokonuj kardynalnego błędu grając all-in i starając się wygrać pulę z miejsca. Bardzo wielu graczy tak robi, nie mogąc się pogodzić z tym, że nie mogą wygrać z trzecim najlepszym układem początkowym w Texas Hold’em.
Jeżeli we flopie dojdą trzy niższe karty od Twoich Q-Q , wówczas MUSISZ podnieść stawkę i zobaczyć, w jakiej sytuacji się znalazłeś. Nawet nie myśl o tzw. wolnej grze, chyba że dostałeś trzecią damę lub jeżeli na stole nie ma możliwości uzbierania koloru lub strita. Jeżeli ktoś Cię przebije, będziesz musiał zadecydować, co Twoi rywale mogą mieć i odpowiednio zareagować. Jeżeli podwyższyłeś stawkę już przed flopem, to nawet jeżeli przewaga jest po Twojej stronie, będziesz musiał zdecydować, czy grasz przeciwko układowi trzech kart, wysokiej parze osiągniętej dzięki flopowi lub też komuś, kto stara się zbudować strita lub kolor.
Wysoka Para: K-K
Tzw. kowboje to drugi najwyższy układ początkowy i powinno się z nim zawsze grać. Przy stole z dziesięcioma graczami istnieje około 4% szans, że jeden z zTwoich rywali będzie miał A-A. Nie powinieneś się jednak za bardzo martwić tym prawdopodobieństwem i agresywnie grać ze swoim K-K.
Jeżeli agresywną grą zawężyłeś liczbę rywali, wówczas zwykle jedynie musisz uważać na możliwość pojawienia się asa na flopie. Pamiętaj jednak, że w Texas Hold’em as przeciętnie pojawi się w 25% przypadków. Powinieneś pamiętać, że w grach z niskimi stawkami, gracze uporczywie będą dobierać karty do swojego asa.
Jeżeli na flopie dojdzie as, a Twoi rywale dają znaki, że mogą już mieć asa, nie pozwól, żeby Twoja duma sprawiła, że zostaniesz w grze. Spasuj ze swoją parą K-K.
Para Króli jest ekstremalnie silnym układem – agresywna i sensowna gra nimi, powinna przynieść wielkie wygrane, każdemu z przyzwoitych graczy pokerowych.
Wysoka Para: A-A
Jest tylko kilka lepszych widoków w Texas Hold’em niż sprawdzenie swoich kart i ujrzenie rozdanych Ci dwóch A-A. Możesz być pewien, że nikt nie ma lepszych kart początkowych i że nie ma wyższych kart, o które mógłbyś się martwić.
W tym momencie, spośród Twoich myśli - dwie powinny dominować. W jaki sposób zmaksymalizować szanse na wygraną z takimi kartami, oraz w jaki sposób się zachować, jeżeli we flopie przyjdą inne karty niż te, na które miałeś nadzieję.
O ile przy stole nie zostało przynajmniej dwóch rywali, wówczas taktyka wolnej gry z A-A w ręce, może być jednym z najbardziej ryzykownych ruchów w pokerze. Im więcej graczy zostało przy stole, tym Twoja para asów ma mniejsze szanse na zwycięstwo.
Jeżeli masz przekonanie, że któryś z graczy podniesie stawkę, możesz wówczas wysoko podnieść poprzeczkę i go przebić. Jeżeli jednak tego nie zrobisz, a kilku graczy wejdzie do puli, wówczas masz się o co martwić, jako że stracisz wtedy sporą przewagę.
Nigdy nie bądź zbyt uporczywy w forsowaniu swoich asów, tylko dlatego, że są najsilniejszym układem początkowym. Są to wciąż jedynie dwie karty, a Texas Hold’em jest grą siedmiu kart. Jakkolwiek są one silne, to jest tylko kilka sposobów, aby je ulepszyć (są tylko dwa pozostałe w talii asy, a do zbudowania strita potrzebowałbyś kolejnych czterech kart), dlatego też zawsze powinieneś o tym pamiętać.
Pamiętaj o tym,że jeżeli zagrałeś odpowiednio agresywnie, optymistyczną wersja jest to, że zostanie Ci tylko jeden rywal i powinieneś mieć jakieś znaki dotyczące tego, jakie ma on karty. Jedyne, na co musisz uważać w takiej sytuacji, to jakie układy mogą być silniejsze od Twojego.
Jeżeli masz dwa czerwone asy, a na flopie pojawiły się trzy karty w tym samym czarnym kolorze, wówczas musisz brać pod uwagę to, że Twój rywal może mieć kolor lub spore szansę na jego zbudowanie. Taka sama dotyczy trzech kart układających się w zarys strita. Jeżeli po nadejściu ostatniej karty sytuacja zdaje się być jeszcze gorsza, powinieneś znaleźć w sobie wystarczającą ilość odwagi, aby spasować, nawet jeżeli masz asy, bo Twój rywal prawdopodobnie ma jeszcze mocniejsze karty.
Lekcje dla początkujących w pokerze Texas Hold'em:
Strona zaprojektowana przez - AZTexasHoldem